

دستگاه اتوکلاو یکی از تجهیزات مهم در مطبهای دندانپزشکی، مراکز درمانی و آزمایشگاههاست که برای استریلیزاسیون ابزارهای سازگار با بخار تحت فشار استفاده میشود. آشنایی با نحوه عملکرد اتوکلاو، اجزای داخلی و مراحل کاری آن به درک بهتر فرایند استریلیزاسیون و استفاده صحیح از دستگاه کمک میکند.
اتوکلاوها از نظر ساختار، ظرفیت، روش تخلیه هوا و برنامههای کاری با یکدیگر تفاوت دارند. به همین دلیل، شناخت انواع دستگاه و قابلیتهای هر مدل پیش از استفاده یا خرید اهمیت زیادی دارد.
در این مقاله از پیشگامان تجهیزات پزشکی تبریز، نحوه عملکرد دستگاه اتوکلاو، تفاوت آن با فور، انواع کلاسهای اتوکلاو، وظیفه پمپ وکیوم، مراحل چرخه استریلیزاسیون و اجزای اصلی دستگاه را بررسی میکنیم.
اتوکلاو دستگاهی است که با استفاده از بخار آب اشباع تحت فشار، فرایند استریلیزاسیون را انجام میدهد. در این روش، بخار با سطوح موردنظر تماس پیدا میکند و با حفظ دمای مناسب برای مدت تعیینشده، میکروارگانیسمها و اسپورهای مقاوم را از بین میبرد.
اتوکلاو در مطبهای دندانپزشکی، بیمارستانها، آزمایشگاههای میکروبیولوژی، مراکز تحقیقاتی و برخی فرایندهای صنعتی کاربرد دارد.
البته همه وسایل را نمیتوان داخل اتوکلاو قرار داد. ابزار باید با دما، رطوبت و شرایط چرخه انتخابشده سازگار باشد. همچنین نوع بستهبندی، نحوه چیدمان ابزار و دستورالعمل سازنده در نتیجه نهایی استریلیزاسیون تأثیرگذار هستند.
نکته مهم: رسیدن دستگاه به دمای موردنظر بهتنهایی تضمین نمیکند که ابزار بهدرستی استریل شده است. کیفیت بخار، خروج هوا، مدت نگهداری در شرایط تعیینشده و رعایت دستورالعملهای مربوط نیز اهمیت دارند.
اتوکلاو و فور هر دو برای استریلیزاسیون به کار میروند، اما روش عملکرد آنها متفاوت است.
اتوکلاو از بخار آب تحت فشار استفاده میکند. این روش برای ابزارهایی مناسب است که طبق دستورالعمل سازنده، قابلیت تحمل شرایط چرخه بخار را دارند.

فور دندانپزشکی یا آون حرارت خشک، با استفاده از هوای داغ فرایند استریلیزاسیون را انجام میدهد. این دستگاه معمولاً از محفظه عایقکاریشده، المنت حرارتی، حسگر دما، ترموستات و سامانه کنترل زمان تشکیل شده است.

دما و زمان موردنیاز در فور به مدل دستگاه، نوع بار و دستورالعمل معتبر آن بستگی دارد؛ بنابراین نباید یک زمان یا دمای ثابت را برای تمام دستگاهها و ابزارها مناسب دانست.
انتخاب بین اتوکلاو و فور نیز باید براساس سازگاری ابزار و روش استریلیزاسیون مورد تأیید انجام شود.
در مراکز درمانی، ابزارها را براساس میزان خطر انتقال عفونت به گروههای مختلف تقسیم میکنند. این تقسیمبندی در انتخاب روش مناسب پردازش و استریلیزاسیون اهمیت دارد.
ابزارهایی هستند که وارد بافتهای استریل بدن یا سیستم عروقی میشوند. این ابزارها باید پیش از استفاده استریل باشند. ابزار جراحی و برخی انواع کاتترها از نمونههای این گروه هستند.
این ابزارها با غشاهای مخاطی یا پوست آسیبدیده تماس دارند. در صورت امکان و سازگاری ابزار، استریلیزاسیون روش ترجیحی است؛ در غیر این صورت باید دستورالعمل معتبر مربوط به پردازش آن وسیله رعایت شود.
برخی ابزارهای دندانپزشکی، تجهیزات بیهوشی و وسایل آندوسکوپی در این گروه قرار میگیرند؛ البته روش پردازش دقیق به نوع وسیله بستگی دارد.
این ابزارها با پوست سالم تماس دارند و معمولاً به تمیزکردن و در صورت نیاز ضدعفونی متناسب احتیاج دارند. فشارسنج و برخی تجهیزات معاینه نمونههایی از این گروه هستند.
توجه: طبقهبندی ابزار براساس خطر، بهتنهایی تعیین نمیکند که هر وسیله باید داخل اتوکلاو قرار بگیرد. دستورالعمل سازنده و سازگاری وسیله با روش انتخابشده باید رعایت شود.
استریلیزاسیون با بخار یکی از روشهای پرکاربرد برای ابزارهای مقاوم به حرارت و رطوبت است. در این فرایند، بخار باید به سطوح موردنظر دسترسی داشته باشد و شرایط لازم برای مدت تعیینشده حفظ شود.
از نظر روش تخلیه هوا، اتوکلاوها به دو گروه متداول تقسیم میشوند: اتوکلاوهای گراویتی و اتوکلاوهای پیشخلأ.
در اتوکلاو گراویتی، ورود بخار به محفظه باعث میشود هوای داخل محفظه از مسیر خروجی خارج شود. این فرایند به طراحی دستگاه و شرایط بارگذاری وابسته است.
این نوع اتوکلاو برای کاربردها و بارهایی مناسب است که سازنده برای آن تأیید کرده است. وجود هوای باقیمانده میتواند نفوذ بخار را محدود کند؛ به همین دلیل، استفاده از این دستگاه برای ابزارهای بستهبندیشده، حفرهدار یا متخلخل نباید بدون بررسی قابلیتهای مدل انجام شود.
در اتوکلاو پیشخلأ، سامانه خلأ به خارج کردن هوا از محفظه و بار کمک میکند. پس از کاهش هوای باقیمانده، بخار میتواند به شکل مؤثرتری به بخشهای موردنظر نفوذ کند.
این روش برای بسیاری از بارهای بستهبندیشده و متخلخل، در صورتی که دستگاه و چرخه برای آنها طراحی شده باشند، کاربرد دارد. عملکرد صحیح پمپ وکیوم، شیرها و آببندی محفظه در این فرایند اهمیت دارد.
دما، فشار و زمان از پارامترهای مهم چرخه استریلیزاسیون هستند. در بسیاری از چرخههای بخار، دماهایی مانند ۱۲۱ و ۱۳۴ درجه سانتیگراد استفاده میشوند؛ اما زمان موردنیاز به نوع چرخه، مدل دستگاه، نوع ابزار و شرایط بار بستگی دارد.
فشار داخل محفظه نیز با دمای بخار ارتباط دارد. هنگام بررسی مشخصات دستگاه باید توجه داشت که فشار گیج و فشار مطلق دو مفهوم متفاوتاند و نباید بدون مشخصکردن مبنای اندازهگیری با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
برای انتخاب چرخه مناسب باید موارد زیر رعایت شوند:
دستورالعمل سازنده اتوکلاو بررسی شود.
چرخه با نوع ابزار و بستهبندی آن سازگار باشد.
زمان نگهداری در شرایط استریلیزاسیون از کل زمان چرخه تفکیک شود.
بارگذاری ابزار مطابق دستورالعمل انجام شود.
فرایند با روشهای پایش فیزیکی، شیمیایی و زیستی متناسب با الزامات مربوط کنترل شود.
بنابراین، نمیتوان یک ترکیب ثابت از دما، فشار و زمان را برای تمام اتوکلاوها و انواع بار مناسب دانست.
در اتوکلاوهای کوچک پزشکی، کلاسهای N، S و B برای مشخصکردن قابلیت پردازش انواع معینی از بار به کار میروند. این طبقهبندی به انتخاب دستگاه متناسب با نیاز مرکز کمک میکند.
اتوکلاو کلاس N عموماً برای ابزارهای جامد و بدون بستهبندی طراحی شده است. قابلیت استریلیزاسیون ابزارهای بستهبندیشده، حفرهدار یا متخلخل را نباید بدون تأیید سازنده به این کلاس نسبت داد.
بنابراین، پیش از استفاده از این نوع دستگاه باید مشخص شود که ابزار موردنظر در محدوده کاربرد تأییدشده آن قرار دارد یا خیر.
در اتوکلاو کلاس S، نوع ابزار و بار قابل پردازش براساس طراحی و دستورالعمل سازنده مشخص میشود. قابلیتهای این کلاس ممکن است بین مدلهای مختلف متفاوت باشد؛ بنابراین نمیتوان یک فهرست ثابت از ابزارهای قابل استریلیزاسیون را به تمام دستگاههای کلاس S نسبت داد.
اتوکلاو کلاس B معمولاً برای پردازش طیف گستردهتری از بارها طراحی شده است؛ از جمله بسیاری از ابزارهای جامد، بستهبندیشده، حفرهدار و متخلخل که در محدوده تأییدشده دستگاه قرار دارند.
سامانه پیشخلأ به خارج کردن هوا از محفظه و بار کمک میکند و میتواند شرایط مناسبتری برای نفوذ بخار فراهم کند. بااینحال، انتخاب چرخه صحیح و رعایت دستورالعمل سازنده همچنان ضروری است.
نکته هنگام خرید: تنها به کلاس دستگاه اکتفا نکنید. نوع ابزارهای مورد استفاده، چرخههای موجود، ظرفیت محفظه، مستندات سازنده و امکان پایش فرایند را نیز بررسی کنید.
پمپ وکیوم یکی از اجزای مهم اتوکلاوهای مجهز به سامانه خلأ است. وجود هوای باقیمانده در محفظه یا بخشهایی از بار میتواند مانع تماس مناسب بخار با سطوح شود. پمپ وکیوم به کاهش این هوا کمک میکند.
پمپ وکیوم در دستگاههای مربوط معمولاً دو نقش اصلی دارد:
تخلیه هوا: کاهش هوای باقیمانده در محفظه و بار، پیش از ورود بخار یا در مراحل تعیینشده چرخه.
کمک به خشککردن: ایجاد شرایط خلأ در مرحله خشککردن، در دستگاههایی که از این قابلیت استفاده میکنند.
عملکرد مناسب پمپ وکیوم باید در کنار وضعیت شیرها، اتصالات، واشر درب و سایر اجزای دستگاه ارزیابی شود. وجود پمپ وکیوم بهتنهایی تضمینکننده استریلیزاسیون موفق نیست.
چرخه کاری اتوکلاو به برند، مدل و برنامه انتخابشده بستگی دارد. یک چرخه پیشخلأ ممکن است شامل مراحل زیر باشد:
آمادهسازی: بررسی وضعیت دستگاه و قرار دادن صحیح ابزارها در محفظه.
آبگیری: تأمین آب موردنیاز چرخه، در مدلهایی که این مرحله را دارند.
پیشخلأ: کاهش هوای باقیمانده با استفاده از سامانه خلأ.
ورود بخار و افزایش دما: رساندن محفظه و بار به شرایط تعیینشده.
استریلیزاسیون: حفظ شرایط موردنیاز برای مدت برنامهریزیشده.
تخلیه بخار: خارج کردن بخار مطابق برنامه دستگاه.
پسخلأ و خشککردن: کاهش رطوبت باقیمانده در مدلهایی که این مراحل را دارند.
متعادلسازی فشار: بازگشت شرایط محفظه به وضعیت مناسب برای پایان چرخه.
پایان کار: اعلام پایان برنامه و فراهم شدن امکان بررسی نتیجه چرخه طبق دستورالعمل دستگاه.

این مراحل در تمام مدلها یکسان نیستند و ممکن است ترتیب یا تعداد آنها تفاوت داشته باشد.
اگر دستگاه به شرایط تعیینشده نرسد، ممکن است چرخه متوقف شود یا هشدار نمایش داده شود. در چنین شرایطی، نباید صرفاً با مشاهده پایان برنامه فرض کرد که ابزارها حتماً استریل شدهاند؛ نتیجه باید مطابق دستورالعمل دستگاه و الزامات مرکز بررسی شود.
ساختار داخلی اتوکلاوها با توجه به برند، ظرفیت و نوع چرخه متفاوت است؛ اما بسیاری از دستگاهها دارای اجزای زیر هستند.

چمبر همان محفظهای است که ابزارها و سینیها درون آن قرار میگیرند. این بخش برای تحمل شرایط کاری دستگاه طراحی شده و باید از نظر وضعیت ظاهری، آلودگی، رسوب و سلامت سطح آببندی طبق برنامه نگهداری بررسی شود.

مخزن آب تمیز، آب موردنیاز دستگاه را تأمین میکند. کیفیت آب مصرفی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا آب نامناسب میتواند موجب ایجاد رسوب و اختلال در برخی اجزای دستگاه شود.
نوع و کیفیت آب مجاز باید مطابق دفترچه راهنمای همان مدل انتخاب شود. استفاده از آب مقطر یا آب با مشخصات تعیینشده سازنده در بسیاری از مدلها ضروری است.

در دستگاههایی که این مخزن را دارند، آب برگشتی یا میعانات چرخه در آن جمعآوری میشود. تخلیه و نظافت مخزن باید براساس دستورالعمل سازنده انجام شود.

در مدلهایی که از مولد بخار استفاده میکنند، این بخش آب را به بخار موردنیاز چرخه تبدیل میکند. عملکرد صحیح سامانه گرمایش و کنترل دما برای رسیدن به شرایط موردنیاز اهمیت دارد.
کندانسور در مدلهای مجهز به آن، به سرد شدن بخار و تبدیل آن به مایع کمک میکند. طراحی و مسیر حرکت میعانات در دستگاههای مختلف متفاوت است.

سوپاپ اطمینان یکی از اجزای ایمنی در سامانههای تحت فشار است که مطابق طراحی دستگاه برای محافظت در برابر شرایط فشار غیرمجاز در نظر گرفته میشود. این قطعه نباید دستکاری یا از مدار خارج شود و بررسی آن باید طبق دستورالعمل سازنده انجام گیرد.

برد الکترونیکی، اطلاعات دریافتی از حسگرها را پردازش و بخشهای مختلف چرخه را کنترل میکند. نمایش وضعیت دستگاه، مدیریت برنامهها و ثبت برخی خطاها نیز ممکن است از طریق این بخش انجام شود.

فیلتر آب، در مدلهایی که به آن مجهز هستند، برای کاهش ورود ذرات یا آلودگیهای مشخص به مسیر مربوط استفاده میشود. نوع فیلتر و زمان تعویض آن باید مطابق راهنمای دستگاه باشد.
سنسور دما، دمای نقاط تعیینشده در دستگاه را اندازهگیری میکند و اطلاعات را به سامانه کنترل ارسال میکند. این اطلاعات برای مدیریت فرایند گرمایش و کنترل شرایط چرخه استفاده میشوند.
سنسور فشار، فشار بخش مربوط را اندازهگیری میکند و اطلاعات را در اختیار سامانه کنترل قرار میدهد. عملکرد درست این حسگر در کنترل چرخه و تشخیص برخی شرایط غیرعادی اهمیت دارد.
این بخش در مدلهای مربوط برای حفاظت در برابر افزایش غیرمجاز دما در نظر گرفته شده است. نحوه عملکرد و محل قرارگیری آن به طراحی دستگاه بستگی دارد.
پمپ وکیوم در اتوکلاوهای مجهز به خلأ، به تخلیه هوا و در برخی چرخهها به خشککردن بار کمک میکند. مشخصات پمپ و عملکرد موردنیاز آن با توجه به مدل دستگاه متفاوت است.

در دستگاههایی که از فن استفاده میکنند، این قطعه به خنککردن برخی اجزای داخلی کمک میکند. همه اتوکلاوها الزاماً ساختار یکسانی ندارند.
صفحه نمایش برای نشان دادن وضعیت دستگاه، انتخاب برنامه، نمایش اطلاعات چرخه و اعلام هشدارها استفاده میشود. امکانات نمایشگر به مدل دستگاه بستگی دارد.

سینیها و نگهدارندهها برای چیدمان ابزار داخل محفظه استفاده میشوند. بارگذاری باید به گونهای باشد که مانع تماس مناسب بخار با سطوح موردنظر نشود و با دستورالعمل سازنده مطابقت داشته باشد.

در برخی مدلها، فیلتر مخصوصی برای هوای ورودی در مرحله خشککردن یا بخشهای دیگر وجود دارد. نوع فیلتر، محل نصب و زمان تعویض آن به طراحی دستگاه وابسته است.
این بخش وضعیت درب را به سامانه کنترل اطلاع میدهد. در دستگاههای دارای قفل ایمنی، وضعیت درب و قفل باید مطابق طراحی دستگاه تأیید شود تا چرخه بتواند در شرایط مجاز آغاز شود.

بعضی اتوکلاوها برای ثبت اطلاعات چرخه به چاپگر یا سامانه ذخیرهسازی مجهز هستند. این اطلاعات میتوانند برای مستندسازی فرایند و بررسی سوابق چرخه استفاده شوند.
این اتصالات برای پر کردن مخزن، تخلیه آب یا انجام عملیات تعیینشده در راهنمای دستگاه به کار میروند. روش استفاده از آنها به مدل اتوکلاو بستگی دارد.

عملکرد اتوکلاو به مجموعهای از عوامل وابسته است و تنها به دمای محفظه محدود نمیشود. برای استفاده صحیح از دستگاه، موارد زیر اهمیت دارند:
استفاده از آب با کیفیت توصیهشده سازنده
انتخاب چرخه متناسب با نوع ابزار و بستهبندی
رعایت ظرفیت مجاز محفظه و روش صحیح بارگذاری
نگهداری مناسب واشر درب و سطوح آببندی
رعایت برنامه نظافت و نگهداری پیشگیرانه
انجام کنترلهای لازم برای بررسی عملکرد چرخه
توجه به پیامها و هشدارهای نمایشدادهشده توسط دستگاه
در صورت بروز اختلال، بررسی باید براساس دفترچه راهنما و دستورالعمل همان مدل انجام شود. باز کردن محفظه یا دستکاری اجزای تحت فشار و دمای بالا در زمان کار خطرناک است.
اتوکلاو برای استریلیزاسیون ابزارها و موادی استفاده میشود که با شرایط چرخه بخار تحت فشار سازگار باشند. کاربرد دقیق دستگاه به نوع بار و قابلیتهای تأییدشده آن بستگی دارد.
اتوکلاو کلاس B معمولاً برای طیف گستردهتری از بارها، از جمله بسیاری از ابزارهای بستهبندیشده و حفرهدار، طراحی میشود. کلاس N عموماً برای ابزارهای جامد بدون بستهبندی کاربرد دارد. قابلیت دقیق هر دستگاه باید در مستندات سازنده بررسی شود.
پمپ وکیوم به کاهش هوای باقیمانده در محفظه و بار کمک میکند. در مدلهای مربوط، این سامانه در مرحله خشککردن نیز نقش دارد.
خیر. ابزار باید برای استریلیزاسیون با بخار مناسب باشد و چرخه انتخابشده با دستورالعمل سازنده ابزار و دستگاه مطابقت داشته باشد.
آب نامناسب ممکن است باعث رسوبگذاری، کاهش کارایی برخی اجزا و افزایش نیاز به نگهداری شود. نوع آب مجاز و مشخصات آن باید در دفترچه راهنمای دستگاه بررسی شود.
خیر. پایان برنامه بهتنهایی اثبات نمیکند که فرایند موفق بوده است. باید وضعیت چرخه، پارامترهای ثبتشده و الزامات پایش و کنترل استریلیزاسیون مطابق دستورالعملهای مربوط بررسی شوند.
اگر هدف شما آشنایی با ساختار، انواع و نحوه عملکرد دستگاه است، بخشهای این مقاله اطلاعات پایه موردنیاز را ارائه میکنند.
اگر دستگاه شما دچار اختلال شده یا به بررسی تخصصی نیاز دارد، برای مطالعه اطلاعات مربوط به خدمات و دریافت مشاوره از تجهیزات پزشکی پیشگامان میتوانید با شماره 04133362384 یا به صفحه اختصاصی زیر مراجعه کنید:
سایت ساز و فروشگاه ساز یوتاب .jpg?w=60)