

تعمیر دستگاه الکتروشوک در تبریز

دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور (Defibrillator) یکی از تجهیزات مهم پزشکی است که برای درمان برخی از آریتمیهای قلبی تهدیدکننده حیات مورد استفاده قرار میگیرد.
این دستگاه با ایجاد یک شوک الکتریکی کنترلشده میتواند در شرایط مشخص، فعالیت الکتریکی غیرطبیعی قلب را متوقف کرده و امکان بازگشت ریتم مؤثر قلبی را فراهم کند.
برخلاف تصور رایج، دستگاه الکتروشوک به این معنا نیست که به قلبی که کاملاً متوقف شده است «انرژی لازم برای شروع دوباره» میدهد. دفیبریلاسیون برای ریتمهای خاص و قابل شوک، مانند فیبریلاسیون بطنی (VF) و تاکیکاردی بطنی بدون نبض (pVT)، استفاده میشود.
تشخیص ریتم قلب و تصمیمگیری درباره استفاده از شوک باید توسط افراد آموزشدیده و مطابق پروتکلهای پزشکی انجام شود.
دفیبریلاتور (Defibrillator) دستگاهی پزشکی است که میتواند انرژی الکتریکی مشخصی را از طریق الکترودها به بدن منتقل کند.
هدف از دفیبریلاسیون، متوقف کردن برخی ریتمهای غیرطبیعی و خطرناک قلب و فراهم کردن امکان بازگشت ریتم مؤثر قلبی است.
دستگاههای دفیبریلاتور بر اساس کاربرد، ساختار و نحوه کنترل به انواع مختلفی تقسیم میشوند.
بهطور کلی میتوان دفیبریلاتورها را بر اساس کاربرد به گروههای مختلفی تقسیم کرد:
این دستگاهها بیشتر در بیمارستانها، اورژانس، اتاق عمل و مراکز درمانی مورد استفاده قرار میگیرند و انتخاب و اعمال انرژی و سایر تنظیمات توسط کاربر متخصص انجام میشود.
این نوع تجهیزات برای کاربردهای تخصصی، از جمله برخی جراحیهای قلب، طراحی شدهاند و از الکترودهای داخلی مخصوص استفاده میکنند.
AED یا Automated External Defibrillator دستگاهی است که ریتم قلب را تحلیل کرده و در شرایط مشخص، کاربر را برای انجام شوک راهنمایی میکند.
AED برای استفاده در شرایط اورژانسی طراحی شده است، اما استفاده صحیح از آن همچنان نیازمند آشنایی با دستورالعمل دستگاه و اصول احیای قلبی ریوی است.
ICD یا Implantable Cardioverter Defibrillator وسیلهای قابل کاشت است که در برخی بیماران در معرض آریتمیهای خطرناک مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند ریتم قلب را پایش کرده و در صورت نیاز درمان مناسب را ارائه کند.
این سیستم برای برخی شرایط خاص پزشکی طراحی شده و میتواند بهصورت پوشیدنی، ریتم قلب بیمار را پایش کند.
یکی از نکات مهم در مورد دستگاههای الکتروشوک، تفاوت بین Defibrillation و Synchronized Cardioversion است.
دفیبریلاسیون معمولاً برای ریتمهای قابل شوک مانند:
استفاده میشود.
در برخی آریتمیهای دارای نبض، پزشک ممکن است از کاردیوورژن سینکرون استفاده کند. در این حالت دستگاه شوک را با فعالیت الکتریکی قلب هماهنگ میکند.
بنابراین نباید «هر نوع آریتمی قلبی» را بهعنوان مورد استفاده دفیبریلاسیون در نظر گرفت.
فرآیند استفاده از دفیبریلاتور به نوع دستگاه، وضعیت بیمار و پروتکل درمانی بستگی دارد.
در دستگاههای دستی، بهطور کلی سیستم شامل مراحل انتخاب تنظیمات مناسب، آمادهسازی دستگاه و الکترودها و اعمال درمان توسط فرد متخصص است.
دستگاههای مدرن همچنین وضعیت ECG و پارامترهای مربوط به شوک را کنترل میکنند.
انتخاب انرژی و تصمیمگیری درباره نوع شوک باید بر اساس شرایط بیمار، نوع دستگاه و پروتکل درمانی انجام شود و نمیتوان یک مقدار ثابت را برای تمام بیماران و دستگاهها تعیین کرد.
یکی از تفاوتهای مهم میان نسلهای مختلف دفیبریلاتورها، نوع موج الکتریکی مورد استفاده در دستگاه است.
در سیستمهای Monophasic جریان الکتریکی در یک جهت بین الکترودها عبور میکند.
در سیستمهای Biphasic جهت جریان در طول پالس تغییر میکند.
دفیبریلاتورهای بایفازیک در بسیاری از دستگاههای جدید استفاده میشوند و امکان دستیابی به اثربخشی مناسب با انرژی کمتر نسبت به بسیاری از سیستمهای قدیمی مونوفازیک را فراهم کردهاند.
مقدار انرژی مناسب به نوع دستگاه، نوع موج، شرایط بیمار و پروتکل مربوطه بستگی دارد.
دستگاه الکتروشوک از بخشهای مختلف الکترونیکی، الکتریکی، مکانیکی و کنترلی تشکیل شده است.
مهمترین اجزای دستگاه عبارتاند از:

باتری یکی از اجزای مهم دستگاههای الکتروشوک، بهخصوص مدلهای قابل حمل است.
در نسلهای مختلف دستگاههای الکتروشوک از فناوریهای مختلف باتری استفاده شده است.
در دستگاههای قدیمیتر ممکن است باتریهای:
مشاهده شوند.
در دستگاههای جدیدتر نیز فناوریهای باتری متفاوتی مورد استفاده قرار میگیرد.
نکته مهم: مشخصات، ولتاژ، ظرفیت و روش شارژ باتری باید مطابق مدل دقیق دستگاه و دستورالعمل سازنده بررسی شود.

الکترودهای دستگاه الکتروشوک بهطور کلی میتوانند در دو گروه اصلی قرار گیرند:
الکترودهای خارجی برای انتقال انرژی از سطح پوست مورد استفاده قرار میگیرند.
در برخی دستگاههای دستی قدیمیتر، از پدالهای دستی استفاده میشود.
پدالهای کلاسیک معمولاً با عناوینی مانند:
شناخته میشوند.
نوع دیگری از الکترودهای خارجی، پدهای چسبی یکبارمصرف هستند که در دستگاههای مختلف از جمله AED و برخی دفیبریلاتورهای بیمارستانی مورد استفاده قرار میگیرند.
منبع تغذیه وظیفه تأمین انرژی مورد نیاز مدارهای مختلف دستگاه را بر عهده دارد.
در دستگاههای قابل حمل، سیستم تغذیه معمولاً امکان استفاده از باتری را فراهم میکند و در برخی مدلها دستگاه میتواند به برق شهری نیز متصل شود.
خرابی منبع تغذیه میتواند باعث مشکلاتی مانند:
شود.
صفحه نمایش یکی از بخشهای مهم دستگاه است و بسته به مدل دستگاه میتواند اطلاعات مختلفی را نمایش دهد.
از جمله:
نوع اطلاعات نمایش دادهشده به برند و مدل دستگاه بستگی دارد.
در دستگاههای دستی، صفحه کنترل و سلکتورها برای کنترل عملکردهای مختلف استفاده میشوند.
بر اساس مدل دستگاه، امکاناتی مانند موارد زیر ممکن است وجود داشته باشد:
محل و عملکرد دقیق کلیدها در هر مدل متفاوت است.
خازن (Capacitor) یکی از قطعات اصلی مدار تولید شوک در دفیبریلاتور است.
خازن انرژی الکتریکی را در خود ذخیره میکند و در زمان مناسب، انرژی ذخیرهشده را از طریق مدار و الکترودها به بیمار منتقل میکند.
خرابی خازن یا مدار شارژ و تخلیه آن میتواند باعث ایجاد مشکل در آماده شدن دستگاه برای شوک یا خطاهای مرتبط با شارژ شود.
دستگاههای الکتروشوک به دلیل داشتن مدارهای حساس و عملکرد حیاتی، نیازمند سرویس و بررسی دورهای هستند.
برخی از مشکلات رایج عبارتاند از:
علل احتمالی:
این مشکل میتواند به دلایل مختلفی از جمله:
ایجاد شود.
در صورت وجود مشکل در مدار تخلیه، کلیدها، پدالها، خازن یا برد کنترل ممکن است دستگاه قادر به تخلیه انرژی نباشد.
این مورد نیازمند بررسی تخصصی دستگاه است.
فرسودگی باتری یا کاهش ظرفیت آن میتواند باعث نمایش هشدار باتری شود.
باتری دستگاههای الکتروشوک باید طبق برنامه سرویس و دستورالعمل سازنده بررسی و در صورت نیاز تعویض شود.
خرابی کابل ECG، لیدها، اتصالات، الکترودها یا بخش مربوط به پردازش سیگنال میتواند باعث نمایش نادرست یا عدم نمایش ECG شود.
خرابی کابل، کانکتور، پدال، پدهای چسبی یا اتصالات مربوط میتواند عملکرد سیستم اعمال شوک را مختل کند.
مشکلات صفحه نمایش ممکن است ناشی از خرابی خود نمایشگر، کابلهای ارتباطی، برد یا منبع تغذیه آن باشد.
پیشگامان تجهیزات پزشکی تبریز در زمینه بررسی، سرویس و تعمیر تجهیزات پزشکی فعالیت دارد.
در صورت بروز مشکل در دستگاه الکتروشوک، عیبیابی باید بر اساس برند و مدل دستگاه، کد خطا، علائم خرابی و سوابق سرویس انجام شود.
برخی از مواردی که در فرآیند عیبیابی دستگاه الکتروشوک بررسی میشوند عبارتاند از:
تماس با پیشگامان تجهیزات پزشکی:
به دلیل اهمیت حیاتی دستگاه الکتروشوک، تعمیر و کالیبراسیون آن باید توسط تکنسین متخصص تجهیزات پزشکی و با تجهیزات تست مناسب انجام شود.
علاوه بر زمانی که دستگاه دچار خرابی میشود، انجام سرویس دورهای نیز اهمیت زیادی دارد.
بررسی دورهای میتواند به شناسایی مشکلاتی مانند:
کمک کند.
فواصل سرویس باید مطابق دستورالعمل سازنده، میزان استفاده از دستگاه و الزامات مرکز درمانی تعیین شود.
دستگاه الکتروشوک یا دفیبریلاتور یک تجهیز پزشکی است که برای درمان برخی ریتمهای خطرناک قلب از طریق اعمال انرژی الکتریکی کنترلشده استفاده میشود.
خیر. دفیبریلاسیون برای ریتمهای خاص قابل شوک مانند فیبریلاسیون بطنی و تاکیکاردی بطنی بدون نبض استفاده میشود. آسیستول معمولاً ریتم قابل شوک نیست.
AED نوعی دفیبریلاتور خارجی خودکار است که میتواند ریتم قلب را تحلیل کرده و در شرایط مناسب، کاربر را برای اعمال شوک راهنمایی کند.
باتری، منبع تغذیه، خازن، الکترودها، پدالها، صفحه نمایش، مدار ECG، مدار شارژ و تخلیه و بردهای الکترونیکی از اجزای مهم دستگاه هستند.
خرابی باتری، مدار شارژ، منبع تغذیه، خازن یا برد الکترونیکی میتواند از دلایل احتمالی باشد. برای تشخیص دقیق باید دستگاه توسط تکنسین متخصص بررسی شود.
بله، برای مشاوره و بررسی تعمیر دستگاه الکتروشوک در تبریز میتوانید با تجهیزات پزشکی پیشگامان تماس بگیرید.
شماره تماس: 04133362384

.jpg)
سایت ساز و فروشگاه ساز یوتاب .jpg?w=60)